Een wetenschappelijke studie vergeleek drie historische tsuba van het British Museum met experimentele koperlegeringsmonsters om shakudō-patina te onderzoeken. De resultaten verbinden de legeringssamenstelling met verschillen in oppervlaktkleur en textuur. De bevindingen hebben betrekking op de onderzochte objecten en experimentele omstandigheden en bieden een gerichte verklaring voor de rol van goud, zilver en tin.
Marugata-tsuba van shakudō met Japanse folkloredecoratie uit de collectie van Supein Nihonto. Voorbeeld uit de collectie; dit is niet een van de drie tsuba van het British Museum die in het onderzoek zijn onderzocht.
Ontdek Japanse zwaardbeschermers in onze tsuba-collectie.
Agnese Benzonelli, Ian C. Freestone en Marcos Martinón-Torres publiceerden de studie in PLOS ONE in 2023. Zij onderzochten hoe legeringselementen invloed hadden op traditioneel gepatineerde koperlegeringsmonsters en vergeleken vervolgens hun waarnemingen met drie historische zwaardbeschermers. Door deze combinatie konden zij het materiaalgedrag onder experimentele omstandigheden testen en nagaan of de gemeten kleuren soortgelijke trends volgden op museumobjecten.
De voorbeelden uit het British Museum werden geselecteerd vanwege hun shakudō-basis of inlegwerk: BM-TS244, BM1952,0211.31 en BM1958,0730.56.d. De onderzoekers onderzochten de historische objecten met colorimetrie, optische microscopie en draagbare röntgenfluorescentie. Op de experimentele monsters werden uitgebreidere technieken gebruikt, waaronder elektronenmicroscopie en diffractie. Dit waren verschillende niveaus van onderzoek, niet identieke tests op elk object.
In de experimentele vergelijkingen verschoof toevoeging van goud de patinakleur verder richting blauw dan toevoeging van alleen zilver. De auteurs stelden ook vast dat goud de patina homogener, uniformer en zwarter maakte. Zij verbinden deze effecten met een tragere reactie en de vorming van een dunnere, compactere oppervlaktelaag.
De vergelijking met historische objecten ondersteunde de gemeten kleurtrend. Patina’s op legeringen met voornamelijk goud waren blauwer dan die op legeringen met voornamelijk zilver; die laatste waren op hun beurt blauwer dan patina’s op legeringen zonder edelmetalen. Dit beschrijft de gerapporteerde metingen, niet een visuele test om een onbekend onderdeel te identificeren.
De geanalyseerde historische shakudō bevatte zowel goud als zilver, waarbij zilver in lagere verhoudingen aanwezig was dan goud. De auteurs zetten dit af tegen sommige recepten in de literatuur. Hun waarnemingen laten zien waarom een vereenvoudigde beschrijving van een legering niet noodzakelijk elk element omvat dat in een historisch voorbeeld voorkomt.
Zilver beïnvloedde de patinakleur in de experimenten, maar het effect verschilde van dat van goud. De studie vergelijkt goudrijke en zilverrijke legeringen via gemeten kleurcoördinaten. Het bewijsmateriaal is daarom specifieker dan te zeggen dat edelmetaalgehalte simpelweg elk oppervlak donkerder maakt of elke afwerking verbetert.
Onder de experimentele omstandigheden bevorderde tin snellere corrosie en grotere cuprietkristallen. De resulterende oppervlakken waren grover, matter en poederachtig, met een slechtere hechting. Alleen een donkere kleur betekende dus niet dat een monster dezelfde oppervlakte-eigenschappen had als de dunne, gladde patina die de onderzoekers onderzochten.
De auteurs concluderen dat de afwezigheid van tin en de aanwezigheid van goud de groei van de oxidelaag beperkten in vergelijking met de andere geteste samenstellingen. Zij verbinden die beperkte groei met een glad uiterlijk en het gewenste blauwzwarte effect. Dit zijn bevindingen over de geteste legeringen en behandelingsomstandigheden, niet instructies voor het behandelen van een antiek object.
Optische observatie van de museumobjecten liet gladde oppervlakken zien zonder waarneembare kristallen of krassen. De onderzoekers beschouwden dit als consistent met fijn polijsten vóór de patinering, maar riepen expliciet op tot onderzoek met een elektronenmicroscoop om de oppervlaktekenmerken te bevestigen. Het zou verder gaan dan hun resultaten om te beweren dat de microscopische structuur van de museum-patina’s al met die methoden was vastgesteld.
De studie liet ook de aan- of afwezigheid van nanopartikels van edelmetalen onopgelost. Hun methoden konden deze niet waarnemen en verder onderzoek was nodig. Voor lezers van historische tsuba is de waarde van dit onderzoek de vergelijking van gemeten kleur en experimenteel materiaalgedrag, samen met de genoemde beperkingen. Het bevestigt niet de samenstelling, authenticiteit, ouderdom of waarde van een ander object.
CEO van SupeinNihonto, handelaar en verzamelaar van antieke Japanse kunst en wapens uit Canillo, Andorra.
Ontdek
Contact
Authentieke Japanse zwaarden, samoeraiharnassen en historische kunstvoorwerpen, rechtstreeks uit Japan geselecteerd voor verzamelaars en liefhebbers over de hele wereld.
© 2026 Ontwikkeld door Tu Especialista Web
