1 op voorraad
1 op voorraad
Toevoegen aan vergelijking
Toevoegen aan verlanglijst
Een fijn gecomponeerd antiek Japans saishiki netsuke, gesneden uit hinoki, of Japanse cipres, en beschilderd in de traditie die wordt geassocieerd met Yoshimura Shūzan en de Osaka-school die hem volgde. Het onderwerp is Tokiwa Gozen, in de Japanse geschiedenis en legende bekend als de moeder van Minamoto no Yoshitsune, afgebeeld tijdens haar vlucht met haar drie zonen in de winter van 1160, na de Heiji-opstand.
De compositie brengt Tokiwa en alle drie haar kinderen samen in een opmerkelijk compacte verticale groep.
Tokiwa staat onder een brede reishoed, met één wijde mouw opgeheven naast haar lichaam, terwijl zij met haar andere arm de baby Ushiwakamaru, de latere Yoshitsune, in groene stof tegen zich aan houdt.
Haar twee oudere zonen, Imawaka en Otowaka, zoeken beschutting tussen de plooien van haar gewaden.
Eén kind hurkt dicht bij de zoom en draagt een rood jasje en indigokleurige broek, terwijl het andere vanachter de draperie tevoorschijn komt in een blauw gewaad met vergulde patronen.
De dichte compositie, diep golvende plooien en bewaard gebleven polychromie geven deze kleine sculptuur een opmerkelijke visuele complexiteit.
Het onderwerp toont een van de bekendste episodes die met Tokiwa Gozen worden geassocieerd.
Na de Heiji-opstand vluchtte zij volgens de overlevering in de winter van 1160 met haar drie jonge zonen.
Het jongste kind in haar armen is Ushiwakamaru, die later bekend zou worden als Minamoto no Yoshitsune.
De twee oudere jongens aan haar voeten zijn Imawaka en Otowaka.
In plaats van de figuren als afzonderlijke verhalende elementen weer te geven, heeft de beeldsnijder de volledige familie samengebracht in één sculpturale massa.
De kinderen lijken bijna op te gaan in de kleding van hun moeder, waardoor zowel de urgentie van hun reis als het gevoel van moederlijke bescherming wordt versterkt.
Tokiwa domineert het bovenste gedeelte van het netsuke.
Ze draagt een brede reishoed waarvan de wijde rand een sterk horizontaal element vormt boven de verder verticale compositie.
De hoed behoudt geschilderde decoratie in rood en groen, waardoor een levendig kleuraccent ontstaat op het warme houten oppervlak.
Daaronder is Tokiwa’s kleine gezicht fijn gesneden, met gesloten of neergeslagen ogen en een rustige, zacht glimlachende uitdrukking.
De gelaatstrekken blijven ingetogen ondanks de dramatische context van het verhaal.
Een brede mouw is opvallend omhoog geheven aan één zijde en vormt een elegante kromming die de brede hoed in evenwicht brengt.
Met haar andere arm houdt zij de baby dicht tegen haar borst.
Deze opbouw geeft de figuur zowel beweging als stabiliteit, terwijl de compacte proporties van een netsuke behouden blijven.
De baby tegen Tokiwa’s borst is Ushiwakamaru, de jeugdnaam van de latere Minamoto no Yoshitsune.
Het kind is in groene stof gewikkeld en veilig omsloten door de arm van zijn moeder.
Ondanks de uiterst kleine schaal is de baby door kleur en snijwerk duidelijk te onderscheiden van de omliggende gewaden.
De groene doek vormt een sterk contrast met het lichte oppervlak van Tokiwa’s kleding en de roodachtige details rond haar halslijn.
De plaatsing van het kind dicht bij het centrum van de compositie geeft hem bijzondere visuele nadruk en behoudt tegelijkertijd de beschermende relatie tussen moeder en baby.
Tokiwa’s twee oudere zonen zijn geïntegreerd in de onderste helft van het beeldhouwwerk.
Eén kind hurkt vlak bij de zoom van haar gewaden en draagt een rood jasje met een indigokleurige broek.
Het tweede verschijnt vanachter de plooien van de draperie in een blauw gewaad met vergulde versiering.
Hun kleine gezichten zijn zorgvuldig gesneden en blijven duidelijk herkenbaar, ondanks het feit dat ze gedeeltelijk door de omliggende kleding worden omsloten.
De plaatsing van de kinderen is bijzonder effectief.
Ze staan niet zelfstandig naast hun moeder, maar lijken daadwerkelijk beschutting te zoeken in de stof zelf.
Hierdoor kan de beeldsnijder de compacte netsuke-vorm behouden en tegelijkertijd het verhaal van bescherming, beweging en familiale eenheid versterken.
Een van de meest geslaagde aspecten van het stuk is de manier waarop het volledige verhaal binnen een smal verticaal formaat is georganiseerd.
Tokiwa’s hoed vormt de bovengrens.
Haar opgeheven mouw strekt zich naar één zijde uit, terwijl de neervallende gewaden richting de twee oudere kinderen lopen.
De baby bevindt zich dicht bij het midden van de romp en vormt een visueel middelpunt in de bovenste helft.
De oudere zonen bevinden zich aan de basis en ondersteunen de figuur erboven visueel.
Het resultaat is een complexe scène met meerdere figuren, opgelost binnen de compacte vorm die voor een netsuke noodzakelijk is.
De diepe plooien van het gewaad scheiden de individuele figuren en verbinden het gezin tegelijkertijd tot één sculpturale eenheid.
Het snijwerk is afgewerkt in saishiki, een polychrome schildertechniek die essentieel is voor het visuele karakter van het object.
Rode, indigokleurige, groene, blauwe en vergulde decoratie is nog zichtbaar op de figuren en kleding.
De kleding van de kinderen bewaart bijzonder duidelijke delen van de oorspronkelijke kleur.
Eén kind draagt een rood jasje over een indigokleurige broek, terwijl het andere in blauw is gekleed met bewaard gebleven vergulde ornamenten.
De doek rond de baby is groen.
Tokiwa’s kleding behoudt rode details rond de hals en de reishoed draagt rode en groene decoratie.
Deze kleuren structureren het dicht gesneden oppervlak en zorgen ervoor dat de afzonderlijke figuren ondanks de compacte compositie duidelijk herkenbaar blijven.
Het netsuke is gesneden uit hinoki, Japanse cipres.
Het hout vormt de structurele basis voor de diepe kledingplooien, kleine gelaatstrekken en beschilderde oppervlakken.
Bij dit exemplaar blijft de natuurlijke warme houtkleur zichtbaar onder en tussen de bewaard gebleven delen van de polychromie.
De combinatie van gesneden textuur en geschilderde kleur is vooral effectief op de gewaden, waar fijne patronen en vloeiende plooien samengaan met het verouderde oppervlak.
Het materiaal draagt eveneens bij aan de warme algemene uitstraling van het object.
Het stuk is uitgevoerd in de stijl van Yoshimura Shūzan en de Osaka-school die met zijn traditie van beschilderd hout wordt geassocieerd.
Shūzan was een schilder van de Kanō-school die in het midden van de 18e eeuw in Osaka werkzaam was en wordt beschouwd als degene die deze karakteristieke beschilderde behandeling in de netsuke-kunst introduceerde.
Hij wordt in de Sōken Kishō van 1781 genoemd onder de vooraanstaande beeldsnijders van zijn tijd.
Dit netsuke moet binnen die artistieke traditie worden begrepen en niet worden gepresenteerd als een door Shūzan zelf gesigneerd werk.
Het gebruik van gesneden hinoki, de dichte compositie met meerdere figuren en de bewaard gebleven saishiki-polychromie sluiten nauw aan bij de beeldtaal die wordt geassocieerd met de Shuzan-school en haar volgelingen in Osaka.
De gewaden behoren tot de visueel meest complexe elementen van het snijwerk.
Hun oppervlakken combineren gegraveerde, geschilderde en decoratieve details.
Diepe plooien lopen verticaal door de compositie, creëren schaduwen en scheiden de afzonderlijke figuren.
Tokiwa’s brede buitengewaad behoudt een lichte ondergrond met fijne decoratieve markeringen.
Daaronder blijven rode, groene, indigo, blauwe en vergulde delen zichtbaar op de kleding van de kinderen.
Deze variatie in oppervlaktebehandeling voorkomt dat de dicht opeengepakte groep visueel onduidelijk wordt.
Elke figuur blijft goed leesbaar en maakt tegelijkertijd deel uit van de grotere verenigde compositie.
De gezichten zijn klein en fijn gesneden.
Tokiwa’s uitdrukking is beheerst en zacht, met gesloten of neergeslagen ogen en een ingetogen glimlach.
De gezichten van de kinderen zijn eveneens compact en zorgvuldig in de compositie geïntegreerd.
Hun kenmerken domineren het snijwerk niet.
In plaats daarvan komen ze tussen de omliggende plooien en beschilderde oppervlakken tevoorschijn als intieme details die bedoeld zijn om van dichtbij te worden bekeken.
De rustige gezichten contrasteren met de ontbering die door het vluchtverhaal wordt gesuggereerd.
Deze terughoudendheid geeft de scène waardigheid in plaats van overdreven dramatiek.
Tokiwa’s kleding vormt het belangrijkste structurele kader van het netsuke.
De gewaden vallen vanaf de schouders in diepe, vloeiende plooien naar de kinderen beneden.
Een grote mouw stijgt opvallend aan de zijkant omhoog en vormt een elegante kromming.
De andere zijde van het gewaad daalt rond de kinderen af en helpt het onderste gedeelte van de compositie te omsluiten.
De beeldsnijder gebruikt deze plooien zowel decoratief als structureel.
Ze suggereren beweging en zware stof en creëren tegelijkertijd ruimtes waarin de twee oudere zonen konden worden opgenomen.
Het resultaat is een bijzonder efficiënte oplossing voor een complex onderwerp met vier figuren.
Aan de achterzijde van het gewaad bevinden zich twee himotoshi.
Deze koordopeningen zijn essentieel voor de traditionele functie van het object als netsuke.
Hun plaatsing aan de achterzijde zorgt ervoor dat de voorzijde van het snijwerk niet door functionele elementen wordt onderbroken.
De aanwezigheid van beide openingen bevestigt eveneens dat de sculptuur als functioneel netsuke werd ontworpen en niet uitsluitend als decoratief miniatuurbeeld.
Het oppervlak toont duidelijke ouderdomssporen die passen bij het antieke karakter van het object.
Kleine pigmentverliezen zijn zichtbaar op het gezicht, in de nek en langs de randen van het gewaad.
Een fijn netwerk van craquelé loopt over delen van het beschilderde oppervlak.
Deze veranderingen laten de relatie zien tussen het onderliggende gesneden hout en de bewaard gebleven verflagen.
Belangrijke delen van het oorspronkelijke decoratieschema blijven echter duidelijk leesbaar.
Rode, indigo, groene en vergulde details blijven de figuren en hun kleding definiëren.
Deze ouderdomsgerelateerde slijtage moet daarom worden beschouwd als onderdeel van het huidige historische oppervlak van het object.
Het netsuke wordt gedateerd in de 18e tot het begin van de 19e eeuw en vertoont natuurlijke ouderdomsgerelateerde slijtage.
Er zijn kleine pigmentverliezen zichtbaar op het gezicht, de nek en de randen van het gewaad, samen met fijn craquelé in de beschilderde zones.
De bewaard gebleven kleuren blijven duidelijk zichtbaar, vooral op de kleding van de kinderen en op de hoed.
De verstrekte informatie vermeldt geen restauratie, vervangen elementen, signatuur of aanvullende documentatie.
Potentiële kopers dienen alle beschikbare foto’s zorgvuldig te bekijken om de exacte conditie en de bewaring van het polychrome oppervlak te beoordelen.
Dit netsuke combineert een belangrijk verhalend onderwerp met een van de meest karakteristieke tradities van beschilderd hout die verbonden zijn met het 18e-eeuwse Osaka.
Het verhaal van Tokiwa Gozen en haar kinderen stelt de beeldsnijder in staat een complexe compositie met meerdere figuren te creëren binnen de compacte proporties van een functioneel netsuke.
De aantrekkingskracht ligt vooral in de relatie tussen het snijwerk en de bewaard gebleven kleur.
De brede hoed, opgeheven mouw, baby tegen de borst en twee kinderen die tussen de neervallende gewaden zijn opgenomen, vormen een sterk samenhangend sculpturaal geheel.
Tegelijkertijd bewaart de overgebleven rode, indigo, groene, blauwe en vergulde decoratie veel van de visuele rijkdom die met saishiki-werk wordt geassocieerd.
De toeschrijving aan de traditie van de Shuzan-school plaatst het object bovendien binnen een belangrijke Osaka-lijn van beschilderde houten netsuke.
Een fijn gecomponeerd antiek Japans saishiki netsuke van Tokiwa Gozen tijdens haar vlucht met haar drie zonen na de Heiji-opstand van 1160. Gesneden uit hinoki en uitgevoerd in de traditie van beschilderd hout die wordt geassocieerd met Yoshimura Shūzan en de Osaka-school, brengt de compositie Tokiwa, de baby Ushiwakamaru en zijn oudere broers Imawaka en Otowaka samen in een compacte verticale groep onder een brede reishoed. Diep gesneden gewaden, kleine fijn gemodelleerde gezichten en bewaard gebleven rode, indigo, groene, blauwe en vergulde decoratie geven het object een uitzonderlijke verhalende dichtheid. Aan de achterzijde bevinden zich twee himotoshi. Het oppervlak vertoont natuurlijke ouderdomssporen, waaronder kleine pigmentverliezen en fijn craquelé, terwijl belangrijke delen van de oorspronkelijke polychromie duidelijk zichtbaar blijven.
| Época | Edo |
|---|
Bestellingen boven € 1.000,00 worden gratis verzonden.
Veilig en zorgeloos betalingsproces.
Inclusief certificaat van echtheid.
Heb je vragen? Neem contact met ons op via WhatsApp.
Contact
Authentieke Japanse zwaarden, samoeraiharnassen en historische kunstvoorwerpen, rechtstreeks uit Japan geselecteerd voor verzamelaars en liefhebbers over de hele wereld.
© 2026 Ontwikkeld door Tu Especialista Web
