{"id":1011070,"date":"2026-10-18T08:46:09","date_gmt":"2026-10-18T08:46:09","guid":{"rendered":"https:\/\/supeinnihonto.com\/?p=1011070"},"modified":"2026-10-19T08:46:57","modified_gmt":"2026-10-19T08:46:57","slug":"wat-drie-historische-tsuba-onthullen-over-shakudo-patina","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/supeinnihonto.com\/nl\/wat-drie-historische-tsuba-onthullen-over-shakudo-patina\/","title":{"rendered":"Wat drie historische tsuba onthullen over shakud\u014d-patina"},"content":{"rendered":"

Een wetenschappelijke studie vergeleek drie historische tsuba van het British Museum met experimentele koperlegeringsmonsters om shakud\u014d-patina te onderzoeken. De resultaten verbinden de legeringssamenstelling met verschillen in oppervlaktkleur en textuur. De bevindingen hebben betrekking op de onderzochte objecten en experimentele omstandigheden en bieden een gerichte verklaring voor de rol van goud, zilver en tin.<\/p>\n

Marugata-tsuba van shakud\u014d met Japanse folkloredecoratie uit de collectie van Supein Nihonto. Voorbeeld uit de collectie; dit is niet een van de drie tsuba van het British Museum die in het onderzoek zijn onderzocht.<\/p>\n

Ontdek Japanse zwaardbeschermers in onze tsuba-collectie<\/a>.<\/p>\n

Wat de onderzoekers vergeleken<\/h2>\n

Agnese Benzonelli, Ian C. Freestone en Marcos Martin\u00f3n-Torres publiceerden de studie in PLOS ONE in 2023. Zij onderzochten hoe legeringselementen invloed hadden op traditioneel gepatineerde koperlegeringsmonsters en vergeleken vervolgens hun waarnemingen met drie historische zwaardbeschermers. Door deze combinatie konden zij het materiaalgedrag onder experimentele omstandigheden testen en nagaan of de gemeten kleuren soortgelijke trends volgden op museumobjecten.<\/p>\n

De voorbeelden uit het British Museum werden geselecteerd vanwege hun shakud\u014d-basis of inlegwerk: BM-TS244, BM1952,0211.31 en BM1958,0730.56.d. De onderzoekers onderzochten de historische objecten met colorimetrie, optische microscopie en draagbare r\u00f6ntgenfluorescentie. Op de experimentele monsters werden uitgebreidere technieken gebruikt, waaronder elektronenmicroscopie en diffractie. Dit waren verschillende niveaus van onderzoek, niet identieke tests op elk object.<\/p>\n

Wat goud veranderde in de experimenten<\/h2>\n

In de experimentele vergelijkingen verschoof toevoeging van goud de patinakleur verder richting blauw dan toevoeging van alleen zilver. De auteurs stelden ook vast dat goud de patina homogener, uniformer en zwarter maakte. Zij verbinden deze effecten met een tragere reactie en de vorming van een dunnere, compactere oppervlaktelaag.<\/p>\n

De vergelijking met historische objecten ondersteunde de gemeten kleurtrend. Patina\u2019s op legeringen met voornamelijk goud waren blauwer dan die op legeringen met voornamelijk zilver; die laatste waren op hun beurt blauwer dan patina\u2019s op legeringen zonder edelmetalen. Dit beschrijft de gerapporteerde metingen, niet een visuele test om een onbekend onderdeel te identificeren.<\/p>\n

Zilver en de historische legeringen<\/h2>\n

De geanalyseerde historische shakud\u014d bevatte zowel goud als zilver, waarbij zilver in lagere verhoudingen aanwezig was dan goud. De auteurs zetten dit af tegen sommige recepten in de literatuur. Hun waarnemingen laten zien waarom een vereenvoudigde beschrijving van een legering niet noodzakelijk elk element omvat dat in een historisch voorbeeld voorkomt.<\/p>\n

Zilver be\u00efnvloedde de patinakleur in de experimenten, maar het effect verschilde van dat van goud. De studie vergelijkt goudrijke en zilverrijke legeringen via gemeten kleurco\u00f6rdinaten. Het bewijsmateriaal is daarom specifieker dan te zeggen dat edelmetaalgehalte simpelweg elk oppervlak donkerder maakt of elke afwerking verbetert.<\/p>\n

Waarom tin een ander oppervlak opleverde<\/h2>\n

Onder de experimentele omstandigheden bevorderde tin snellere corrosie en grotere cuprietkristallen. De resulterende oppervlakken waren grover, matter en poederachtig, met een slechtere hechting. Alleen een donkere kleur betekende dus niet dat een monster dezelfde oppervlakte-eigenschappen had als de dunne, gladde patina die de onderzoekers onderzochten.<\/p>\n

De auteurs concluderen dat de afwezigheid van tin en de aanwezigheid van goud de groei van de oxidelaag beperkten in vergelijking met de andere geteste samenstellingen. Zij verbinden die beperkte groei met een glad uiterlijk en het gewenste blauwzwarte effect. Dit zijn bevindingen over de geteste legeringen en behandelingsomstandigheden, niet instructies voor het behandelen van een antiek object.<\/p>\n

Wat onzeker blijft<\/h2>\n

Optische observatie van de museumobjecten liet gladde oppervlakken zien zonder waarneembare kristallen of krassen. De onderzoekers beschouwden dit als consistent met fijn polijsten v\u00f3\u00f3r de patinering, maar riepen expliciet op tot onderzoek met een elektronenmicroscoop om de oppervlaktekenmerken te bevestigen. Het zou verder gaan dan hun resultaten om te beweren dat de microscopische structuur van de museum-patina\u2019s al met die methoden was vastgesteld.<\/p>\n

De studie liet ook de aan- of afwezigheid van nanopartikels van edelmetalen onopgelost. Hun methoden konden deze niet waarnemen en verder onderzoek was nodig. Voor lezers van historische tsuba is de waarde van dit onderzoek de vergelijking van gemeten kleur en experimenteel materiaalgedrag, samen met de genoemde beperkingen. Het bevestigt niet de samenstelling, authenticiteit, ouderdom of waarde van een ander object.<\/p>\n

Gerelateerd lezen<\/h2>\n